Odun

İstanbul'un ortasında bir bahçeSilme güvercin tavanıYeşeren ekinlerin muştusuncaEylül bitiminin aydınlık günü

Sıcacıktın, aşklıydın benceSensizlikte bir yoksuldum, yavandımŞuramda saklı o sımsıcak ekmeğiSenin doyumluk aşkına bandım

Bakmakla doyulmaz çeşnidenÖzlemlerle ışımış bir yüzün vardıGayrı çil çil düzen yokluğunla küf kesilirBunca ömrüm varlığınla uzardı

Salt sana vergi umudu aşılamakDipdiri aklın fikrin yüreğince uluyduİçin dışın boz, ela, güleç gözlerinGüzeldi, yeniydi, İstanbulluydu

Hayatı bölüşürken güleçtik, dobra dobraydıkSana ekli yaşamak elbet içime sindiHani yüzümüzü ağartacak günlere teşneYoksun çağlar dost çağanlar içiydi

Sen vardın, son yaz vadı bitişiğimdeBambaşka gördüm ülkeyi, halkı, acunuGerçekliğin bacasında kopkoyu tütenGürül gürül yanası ocağımın odunu

Kıvancım sensin, ergem sensin, bilgim senKuşandıkça beni ben eden kılıkBarışla, hürlükle, sevdayla gelenO cayılması ayıp mutluluk