Horozdan Korkan Oğlan

Kapı çalındığında ben belki uyumuşumBelki azıcık bahçe dikiyorum bir saksıyaŞimdi yaz bahar ayı, kim kime kanıksıyaEvet, evliyim bir çocukluyum

Hayınlığı debreşti miydi bu kedininÇolak bir pençe içimi tırmalıyorElimi cebime sokuyorum, batıyorUcu, paslı bir iğnenin

Kardeşim, tavanda bile o sinsi ayaklarıHırsızlama bir duyarlık soluğumu kesenGök bile kuşladı ama hanimiş senYoldukça üredi şeytan tırnakları

Hani İstanbul'u bu evin, hani zurnabalığıÜç pencere ölüsünde bir daracık ÜsküdarO babacan acıkmıya varıyorum daradarSofrada bir tutam çamurlu hindibalığı

Saframı kabartan birşey var kapı zilindeTam o kez yumurtluyor gözümün sinekleriHele o ham salılar, o haziran kökleriBüyümüş gibi kendi dizidibinde

Ömründe hiç insan görmedi mi neNedir o kuyulara iğliği, damlara tırmanığıKanamış ibiğinden oğlanların ürktüğüHorozlar eşiniyor zincirleme

Merdivene çömel de bak, cumbaya uzanGün battı çivilemeSen açarsın kapıyı, daha gelmedi dersinYalan mı, her ikindi uğramam eve