Garip Kuşun Yuvası

Bu evden içeri biyol girene,Oh çekmek yasak;Sofrasında tuz, lambasında gaz yasak!Öyle bir evdir ki bu,Hayale yakın, akla uzak;Delibozuk kapılarıToz bürüdü salkımsaçak;Daha açık konuşalım:Bizim evin merdiveni,Bilemedin üç basamak.

Oturmuş kös dinleriz;Kimimiz arif, kimimiz ahmak;Bir babamız vardı katı yürekli,Ektiğini biçemedenGürledi gitti.

Gazhane yollarından toplayıpKömür koydum mangala;Şubat sonlarında bir kış gecesi;Oy dingala dingala...Yalın ayak, başı kabakAnamız geldi;Eğildik eteğini öptük:Yolculuk iyi geçti mi, ana?Harem-Salacak arasındaDenize düştüm;Balıklar yanıma üştü.Bir mavilik bir mavilik,Bakınca kendimden geçtim.Bu koku ne acaba?Mangalda çarıklar pişti.Sofraya çöktük, delik sahan delik sahan içinde;Amanın Allah;Üç yudum aldım,Tükendi şişe;Şişedeki zehirDerdimi deşti.Bir türkü söyledim ince,Bülbüller cama kondu:‘İki kol iki bacak‘Hürriyetle yaşanır ancak.’Hele anamı bir daha öpeyim;Yarın sabaha kadar,Kim ölecek, kim kalacak...

Sabah oldu, uyandık evcek;Bir kız geldi kapıya:Alacaksan al beni...Alamam!Kahkahanın bini bir paraya.İşin doğrusunu bu kıza anlatamam;İçtiğimiz su acı,Gördüğümüz düşler felaket düşü,Pencereden uzan da bak,Bak da ağla;Bir yatakta sekiz kişi...Haydi seni aldık, diyelim;Dokuz kişi bir yatağa sığıştık,Nefes nefese...Verem olduk, temsil;Ne halt ederiz gayri?İlişme bize,Bozma keyfimizi;Havalanmış mahalle kızı.