Sorularla

İşte yine kapıldımO can sıkıntısına;İçimde bir tozluSarnıç boşluğu,Gitmekle kalmakArasında karasızYürüdüm kederleDağlara doğru.

Yüzlerce soruVardı aklımda,KulaklarımdaBir garip uğultuÖlümü kullanamazdım;Bir yerlerdeBilmediğim birilerineBelki ayıp olurdu.

Belki de hiçUmmadığımSevgisi tarazlı biri;Koparıp bana ilişikUmudunuBir kitabın arasındaYamyassıKuruturdu

Bir gazeteninÖlüm ilanlarındaOkuyup adımı,Öfkeye dönüştürürdüSandık kokuluHüznünüVe ölümü inatla,Yok yere savunurdu.

Ben bunca yılBunca insan tanıdımYüreği zehir dolu;Yine de insanlardanKesmedim umudu.İnsan dedimYekindim;Paylaştım varı yoğu.

Ben nedenDudaklarının arasındaİğneler tutanBir terzi suskunluğunuProva ediyorumŞimdi bu yol boyuKederle yürürkenDağlara doğru?

Neden kedi sevenBir insanOlduğumuBiliyorum daKedisiz ve sevgisizGetiriyorumYaşadığım günlerinYaprak döken sonunu?

Cevapsız sorununBoynu büküktür,Hemen anlarYetim olduğunu.Ben neden halaDuyuyorum avucumdaBir çocuk elininSızlayan boşluğunu?

Hipodromda yatıpKalkan bir adamınÖlü bulunduğunuYazdı gazetelerGeçenlerdeHaber olarak.TokatlıymışYa da Çorumlu.

Bıraktığı nottanÖğrenilmişSon isteğininÖlürse terminaleGötürülmek olduğu.Hipodromda yatıpKalkan bir adamKimin umuru!

Acılarla sorularlaTiftikledimBunca insanınMutsuzluğunu.Düşündüm kendi sonumu.Hayrettir;İçim içimeNasıl da sığıyordu!

Oysa ben kaç yıldırKaç acı eskittimUnuttumKaç ölüm gördüğümü.Bir omzumunAlçaklığı ondandır;Taşıdım kaç kişininKanayan tabutunu.

Yıllar önceÖlümü seçen sevgilimBunca sevgisizlik içindeİyi biliyorduYetmeyeceğiniİki kişinin birbirine.Bu yüzden döşeğindeÖlümle buluştu.

Gömdük onu geçiştiripPolis sorgusunu.Onunla birlikteNeleri gömdük;Bir akşam içkisininCoşkusunu,Sevincimizi gömdükKürek dolusu

Yüzlerce soruVardı aklımda,KulaklarımdaBir garip uğultuÖlümü kullanamazdım;BiryerlerdeBirilerineMutlaka ayıp olurdu.

Dostlardan uzaktaBir bozgun akşamındaGerisingeriDönerken kasabaya;Baktım gökyüzüBirden yıldızla doldu.Akşamın serinliğiAlnıma vuruyordu...