Sone VII

Başımda siyah şapka, elimde çiçek;Bekliyordum ikide bir saatime bakarak.Yüreğim dalından düştü düşecek,Çıplak bir ağaçta sanki tek yaprak.Derken sen geldin bir sis içinden;Serildi dürülüm, dolaşığım çözüldü.Bir mavilik yayıldı etrafa gözlerinden,Yalnızlığım çaresiz bir kenara büzüldü.Ne ben bekledim oysa, ne de sen geldin;Gerçekleşmedi henüz söz ettiğim buluşma.Çünkü sen benim hak edilmiş ecelimsin,Nasibim olacak ömrümün sonunda.Herkes kendince göçer bu yeryüzünden;Kimse pay çıkarmasın başkasının ölümünden.