Mekik

Şimdi aşk kaçmış bir ilmektir gövdenin örgüsündeUykusuz bir gecenin çitlerine takılan.Sökülür durmadan uzayan ipliğiyle,Sarılır mekiğine sabahınÜrkek bir güvercin halinde.Ve sen eksildikçe o güvercin tamlanır,Kanatlanır böylece köpüren özlemiyle.Uçar gider geçmiş bir günün ardından,Bir tüy kalır geriye senin bittiğin yerde.