Evde Yoklar

Durmadan avuçlarım terliyor,İnildiyor ardımdanGirdiğim çıktığım kapılar.Trenim gecikmeli, yüreğim burgun,Bir bir uzaklaşıyor sevdiğim insanlar.Ne zaman bir dosta gitsem,Evde yoklar.

Dolanıp duruyorum ortalıkta.Kedim hımbıl, yaprak döküyor çiçeğim,Rakım bir türlü beyazlaşmıyor.Anahtarım güç dönüyor kilidinde,Nemli aldığım sigaralar.Ne zaman bir dosta gitsem,Evde yoklar.

Kimi zaman çocuğum,Bir müzik kutusu başucumdaVe ayımın gözleri saydam.Kimi zaman gardayımYanımda bavulum, yılgın ve ihtiyar.Ne zaman bir dosta gitsem,Evde yoklar.

Bekliyorum bir kapının önünde,Cebimde yazılmamış bir mektupla.Bana karşı ben vardımÇaldığım kapıların ardında,Ben açtım, ben girdimSelamlaştık ilk defa.