Metin Altıok

Çakıltaşları

Duru bir suyun dibindeki renkli çakıltaşlarıNasıl taşarlarsa oynak renkleriyle biçimlerinden,Esneterek cansız ve katı sınırlarını;Tıpkı o çakıllar gibi taşırıyor benim de sesim,Dilimdeki sözcükleri kalıplarından dışarı.Acıyla, hüzünle ve umutsuzluklaÇoğaltarak gün be gün bilinmedik bir aşkı.