Metin Altıok

Beraberken

Beraberken kıymetini bilmedimdiElim ayağımdın sanki zora koştuğum.Bir yetim şiir kaldı yanımda şimdi,Kaybetmekten deli gibi korktuğum.Bir kum saatiyim sensiz geceden gündüzeAltı durmadan üstüne getirilen.Bu nasıl zaman ki çakılı kalmış güze,Doğmamış çocukları evlatlık verilen.İşte böyledir gülüm bazı şeylerinHiç hissedilmez varlıkları ama,Yoklukları bir uçurum kadar derinBaş döndürür kıyısında nasıl da.

Ey bir hüznü büyüten solgun anne!Sen de düşün benden sana kalan ne.