Metin Altıok

Acılarla Sorularla

İşte yine kapıldımO can sıkıntısına; içimde bir tozluSarnıç boşluğu,Gitmekle kalmakArasında kararsızYürüdüm kederleDağlara doğru.Yüzlerce soruVardı aklımda,KulaklarımdaBir garip uğultuÖlümü kullanamazdım;Bir yerlerdeBilmediğim birilerineBelki ayıp olurdu.Belki de hiçUmmadığımSevgisi tarazlı biri;Koparıp bana ilişikUmudunuBir kitabın arasındaYamyassıKuruturduBir gazeteninÖlüm ilanlarındaOkuyup adımı,Öfkeye dönüştürürdüSandık kokuluHüznünüVe ölümü inatla,Yok yere savunurdu.Ben bunca yılBunca insan tanıdımYüreği zehir dolu;Yine de insanlardanKesmedim umudu.İnsan dedimYekindim;Pa....................

Temalar