Taş

Bir yanımca sen, bir yanımcaHoratius’un sevdiği akasyalar,Taş bir kabartmadan alınmaAyrıntı gibiyiz, eski ustalarYanyana koymuş başımızı,Bedenimizi göstermiş karşıdan.Balıklı bahçeler, ay kovanları....Çekiçle kazınmış yer-zaman.Ve kimi gün düşünürüm deZamandan düşle arınmış bu taşıGötüremez kederin arabası.Avutur beni bu düşünce.