Kolları Bağlı Odyssues

1.Kara gemi Okeanos ırmağınınAkıntısından kurtulup tanrısalDenizde Ayaye adasına varıncaOnu kumsala çektik ve uykuyaDalarak tanrısal şafağı bekledik.Sabah sisi içinde doğanGül parmaklı şafakElpenor' un yüzüstü yatan ölüsünüBulmuştu ilk önce kıyıda.Martı leşleri ve deniz kabukları arasınaTörenle gömdük onu kederliGönülle ve yanık yüzlü şaraptanİçerek dinledik Kirke'yi.2.Tanrıçaların en tanrısalıGüzel belikli Kirke eyitti:'Sen Odysseus iki ölümlüsünHades'i gördün daha yaşarkenGüneş doğmayan neşesiz ülkeyiGünlerce karanlıkta kaldınÇünkü İthaca yaşatıyordu seniTanrısal denizde ordan orayaBin yıldır aradığın ada...Konağının sarsılmaz temeliİkarios kızı PenelopeiaVe erdemli dölün TelemakhosBütün ülkün ve sevgin olan İthaca.'3.İyi dinle söyleyeceklerimiHer şeyi olduğu gibi anlatacağım sanaKi yeni uğursuzluklar yüzündenDenizler ortasında kalma bir daha.Önce Sirenlere rast geleceksinizKoruyun onlardan kendiniziYabansı ezgilerle büyüleneceksinOrdan çarçabuk uzaklaşmalı kiBüsbütün yok olmasın İthaca.Sirenleri aştıktan sonra kürekçilerinİki yol çıkacak karşına birdenAcaba bunlardan hangisi?Artık onu orda sen bileceksin! '4.Oysa İthaca'yı hiç görmemiştimPenelopeia yoktu, Telemakhos da,Ama İthaca kafamda onlardan kurulu idi.Tanrıçaların en tanrısalıKirke'nin bile söyleyemediğiBu yolu bulup geçeceğim;Ama ne denli güç olursa olsunBilerek varmak istiyorum şimdiSirenlerin ezgilerini dinleyeceğimDedim ve büyük bir mum peteğiniTunç hançer ucu ile ezdim çabucakTıkadım kürekçilerin kulaklarını bir birOrta direğe bağlattım kendimi.5.Kürekçilerim hasatsız deniziKöpürttüler kürekleriyle,Tez yürüyüşlü gemi gün batarkenUlaştı Sirenlerin adasına,Yüreğim kopacak gibiydiKanatlanıp uçacak gibiydi, amaSirenlerin izi bile yoktu ortada.Yalnız bir ezgi, ta derindenTa içerimden gelen bir ezgiBaşladı yavaş yavaş yükselmeye;O yabansı, o büyülü türküleri benSöylüyordum sağır gemicilereYalnız ben duyuyordum Sirenleri.Kirke, bilge tanrıça, selam sana!Sağ salim geçtim kendimi.