Bolluk

Yonca Pazar günü toplanır, insan pazartesiPeygamber çiçeği bilmeden ölürOmaholar çiçek koparmaz geceÇünkü bolluğu ölüler getirir bizeSuda boğulmuş martı ölümsüzdürVe yaşlandım, buzlu camın havailiği gibiSavaşan yalnızlığın gökyüzü kışSabah yumuşak karla yükseldikçeArtık ölüm tümden yeşermezmişcesineBelleğin eşiği yunmuş yıkanmışDeniz sen her zaman kusursuz düşündürdünÇok eskidenmiş gibi ölüyorumTanımadığım otlarla içiçeÇünkü bolluğu ölüler getirir bizeAma bir şey daha var, biliyorum(güneşte)