Deniz Dedik Öpüp Başımıza Koduk

İlk günlerindeki gibi Troya'nınUsulca dokundu mor yamaçlarınaGül parmaklı şafak İda'nınIşıdı sonyaz'ın gergin karnıKuytularda ince bir rüzgarOkşadı küçük mavi çiçeklerini sevdanınSürüp gidiyordu yaşamın gelgiti

Sürüp gidiyordu doğumlar ölümlerArdından ölümcül sancılarınSese dönüştü titreyen çiylerBaktım gözlerin söylence rengiNeydi o yumuk avuçlarındaBir giz gibi sımsıkı tuttuğun şeyGörünce dünyamızı neden ağladınSöğütler yaprak döktü sular ürperdi

İlk günlerindeki gibi Troya'nınHangi korkularla kim demişBir kız doğunca dört duvar sızlar diyeSızlamadı genişledi duvarlarTanelenen başakla geçmişten geleceğeBakır taslarla içildi şerbetinItırlar defnelerle ilk çeyizin kondu sandığaNişanlandın yaşama beşik kertmesi

Onarmış gibi duvarlarını kentinDayanıklı olsun diye tüm acılaraTuzladık kaya tuzuyla bedeniniYuduk kırk bir çeşit ot katılmış sularlaVe güllerin ve dikenlerin ve kırların acemisiKesilmesin diye dar geçitlerde soluğunEn mavi sözcüklerle seslendik sana'Deniz' dedik öpüp başımıza koduk tuzu ekmeği