Ahlat Ağacı

Eşin dostun yaşıyor bak bahçelerdeSen çıplak bir doruğun üzerindesinTam rüzgârın engini sardığı yerde

Yekpare bir mavilik üstünden akarAltında köklerini sıkan toprak varDertleşir durursun gölgenle

Bazan öyle yakın geçer ki kayan yıldızlarHalini soruverecekler sanırsınDağılır üstündeki yeşil sükûtÜmitle kımıldanırsın

Bakma sana bir ad verdiklerineYerle gök arasında bir karaltısınVe bütün dünya seni unutmuşSanki kim bilecek yaşadığınıGelmese dallarına birkaç fakir kuş

Ne de dolmaz çilen varmışİlk defa kırağı yaktı canınıAşkı sonra bulutlarınRüzgârın cilvesi değil miydiDöken yapraklarını

Durmuşsun kırların bir ucunaAh senin halin köylü haliYaşarsın kıraç topraktaServi-simin misali