Mehmet Akif İnan

Yol

Buhar oldu şüphe kuluçkalarıKanım ki sürekli deli çağında

Bütün akımların ovası kalbimYerle gök arası gelgitler bende

Ben de bu denize girdim gireliHer mahlûkun sesi arkadaşımdır

Güneştir gölgemin kefili artıkYelkenim mehtabın dizginindedir

Başı sensin sonu sen yollarımınRuhumun adresi kalbinde saklı

Beni ele veren hicabımdır hepSeni dillendiren güzelliğindir

Sahip olmadığın neyim kalmıştırO inceliğin işgâlindeyim

Ardından bu yolun can görünürSevdan kan gibidir damarımızda