Mescid-i Aksa

Mescid-i Aksa'yı gördüm düşümdeBir çocuk gibiydi ve ağlıyordu.Varıp eşiğine alnımı koydumSanki bir yeraltı nehri kaynıyordu.

Gözlerim yollarda, bekler dururum'Nerde kardeşlerim' diyordu bir ses.İlk kıblesi benim ulu NebiminUnuttu mu bunu acaba herkes.

Şimdi kimsecikler varmaz yanımaResulden yoksunum, tek ve tenhayım.Rüzgarlar silemez gözyaşlarımıÇöllerde kayıp bir yetim vahayım.

Mescid-i Aksa'yı gördüm düşümdeGötür Müslüman'a selam diyordu.Dayanamıyorum bu ayrılığaKucaklasın beni İslâm diyordu.