Secde
Şuhûdundan cüdâdır, çok zamanlar var ki, îmânım;Bu vahdet-zâra -gûyâ! - geldim amma bin peşîmânım:Huzûr imkânı yok, dünyâyı etmiş cezben istîlâ;Ne hüsrandır, İlâhî, ma’bedim, çepçevre, vâveylâ!Derinlikler, kovuklar, kuytular, şellâleler, yarlar,Bulutlar, yıldırımlar, çöller, enginler, sular, karlar,Güneşler, gölgeler, aylar, şafaklar... Hepsi çığlıkta;Gelir tarrâkalar çaktıkça ecrâmın karanlıkta!
Sabâ dağlarda Sûr üfler, coşar vâdîde bin mahşer;Denizler yükselir, seller döner, taşlar semâ’ eyler.Ufuklar çalkanır, kaynar ziyâ girdâbı göklerde;Asırlar devrilir: Çamlar, çınarlar çırpınır yerde.Bütün zerrâtı sun’un bir müebbed neşveden serhoş;Sağım serhoş, solum serhoş, İlâhî, ben ne yapsam boş!Ömürlerdir, gözüm yollarda, hâlâ beklerim, hâlâ,Şuhûd imkânı yok, coştukça hilkatten bu vâveylâ.
* * *
Hayır! Bir başka rûh esmiş ki, akşam, sermediyyette:Uyandım, fecre baktım, titriyor par par meşiyyette.O coşkun na’ralar bî-tâb; o taşkın zerreler mahmûr;O tûfanlardan ancak terliyor maşrıkta tek bir nûr.O gömgök kubbe, Sînâ rengi tutmuş, bir avuç toprak:Işıklar püskürürken, şimdi haşyetlerle müstağrak!O ecrâm, âh o gözler öyle fânîler ki Mevlâ’da,Dönüp bir kerre olsun bakmıyorlar artık eb’âda.Denizler, dalgalar, dağlar, ağaçlar, gölgeler dalgın...İlâhî! Ürperen tek gölge yok bağrında âfâkın.Sabâ durgun, sular durgun, gölün durgun hayâlinde,Ne ma’nîdâr o gökler, kudretin bir vahyi hâlinde!Bu vahdet-zâra dün baktım: Ne meyhâneydi cûşâcûş!Bugün rindânı gördüm: Başka bir peymâneden bî-hûş.Bütün dünyâ serilmiş sunduğun vahdet şarâbından;Benim mest olmayan meczûbun, Allah’ım, benim meydan!Bırak, hâsir kalan seyrinde mi’râcım devâm etsin;Rükû’um yerde titrerken, huşû’um Arş’ı titretsin!İlâhî! Serserî bir damlanım, yetmez mi hüsrânım?Bırak, taşsın da coştursun şu vahdet-zârı îmânım.Bırak, hilkatte hiç ses yok, bırak, meczûbunun feryâd...Bırak, tehlîlim artık dalgalansın, herçi-bâd-âbâd!.................................................................................Kıyılmaz lâkin, Allâh’ım, bu gaşyolmuş yatan vecde...Bırak, «hilkat»le olsun varlığım yek-pâre bir secde!
Hilvan, 15 Kânûnisânî 1341(15 Ocak 1925)