Şâir Huzûrunda Münekkid

Düzer yâve-gû bir herif bir gazel:Müeddâ perîşan, edâ mübtezel.Tabî’î o gâyetle parlak bulur;Okur, dinletir, söyletir, gaşy olur.Biraz sonra bastırmak ister, fakat,Sakın olmasın der ufak bir sakat,Büyük, muktedir bir münekkid arar,Nihâyet zarîfin birinden sorar.Gözetmez bu âdem de hâtır, huzûr,Bulur lâfz u ma’nâda bir çok kusûr.Herif şimdi tenkîde hiddetlenir,Rezîlâne artık neler söylenir!Biraz dinleyip sonra, bak, der zarîf:Sizin nesriniz nazmınızdan lâtîf!