Cânan Yurdu

Eyvâh, ıssız diyâr-ı dilber...Her hatvesi bir mezâr-ı muğber!Uçmuş da bakındığım terâne,Kalmış sessiz bir âşiyâne.Yer yer medfun durur emeller...Gûyâ ki kıyâm-ı haşri bekler!Yâ Rab! Niye böyle bir yığın hâkOlmuş yatıyor o buk’a-i pâk?Yâ Rab, ne için o lem’a nâbûd?Yâ Rab, ne için bu sâye memdûd?Yâ Rab, ne demek harîm-i cânanÜstünde bu perde perde hicran?Lâkin görünen kimin hayâli?Cânan gibi tıpkı yâl ü bâli...Gîsû-yi siyâh-ı târumârı,Altında cebîn-i lem’a-dârı,Zulmetler içinde subh-i mahmûr;Yâ gözbebeğinde nazra-i nûr;Yâ ebr-i bahâr içinde cevvâlBâran şeklinde dürr-i seyyâl;Yâ sînede her zaman coşan yâd,Yâ kayd-i bedende rûh-i âzâd.Ey tayf-ı nigeh-firîbi yârın,Olmaz mı bir ân için karârın?Heyhât, serâb-ı şavka döndün...Karşımda parıldamanla söndün!Kimden sorayım ki nerde dilber?Makber gibi samt içinde her yer.Cânan! Cânan! ... dedim, arandım...«Bir aks-i nidâ» dedikçe, yandım!Yâ Rab, niye hem sağır, hem ebkem,Dağlar, dereler, bütün şu âlem?Ey sevdiğimin sevimli yurdu,Hâlin bana şimdi pek dokundu!Aç sîneni; yâd-ı nükhetindenBir şemmeye kàilim bugün ben.Bir vakt o şemîm-i nâz-perverTâ subha kadar yanımda bekler,-Ümmîde verip bekà sabûhu-Sermest-i safâ ederdi rûhu.Heyhât o nesîm-i sâf şimdiNâzan nâzan semâya gitti.Ey lâne-i târumâr söyle,Cânan sana artık inmiyor mu?Ey mâtem-i pâyidâr söyle,Sâhandaki nevha dinmiyor mu?Ey ebr-i semâ-güzîn-i seyyâr,Yâdında mıdır o nazlı reftâr?Ey darbe-i bâda karşı, ra’şân,İnşâd-ı enîn eden nihâlân!Bir şi’r-i revân olup da cânan,Geçmez mi bu gölgeden hırâman?Ey dilber-i mihriban, zuhûr et!Ömrüm gibi ansızın mürûr et!Yâ kalb-i fezâya bir hutûr et:Âfâkımı lem’a lem’a nûr et.Bin nevha-i cân içimde pür-cûş,Geldim bu garîb yurda, medhûş.Feryâdımı yok mu eyleyen gûş?Yâ Rab, bu nasıl cihân-ı hâmûş:Bir «yok! » diyecek sadâ da yokmuş! ...