Erkekler

Gençken hepPerdelerin arkasındanGelip geçen erkekleri izlerdim. Ayyaş erkekler, yaşlı erkeklerBıçkın delikanlılar.Onların içini okurdum. Erkekler hep bir yerlere gider.Orada olduğumu bilirlerdi. On beşYaşındaydım ve onlara biterdim.Penceremin altında duraksayacak,Omuzları tıpkıYeni yetme bir kız göğsü gibi dik,Ceketlerinin arkasıKalçalarına vurmakta.Erkekler.

Gün gelir avuçlarıylaKavrarlar seni, nazikçe, sankiAğacın son kuru yaprağıymışsın gibi. ArdındanSıkıverirler. Sadece azıcık. İlkSeferi güzeldir. Çabucak bir kucaklama.Savunmasızlığınıza sızıverirler. BirazcıkDaha. Ve acı başlar. Korkuya teğet geçenBir gülümseme belirir. Hava buharOlduğundaAklın sıçrar, şiddetle patlar,Kibrit çöpü misali. Paramparça.Senin özündürOnların bacaklarından damlayan, ayakkabılarını lekeleyen.Dünya normale döndüğünde yeniden,Ve dilin damağın kuruluğu geçerkenBedenin kapanıverir. Ebediyen.Hiçbir anahtar açmaz.

Sonra aklın penceresiKapanır. Orada, dalgalananPerdelerin ardında erkekler yürür.Bir şeyleri bilerek.Bir yerlere giderek.Fakat bu kez sadeceDurup, izleyeceğim.

Belki.

Çevirmen: Doğacan OKKAN