Yeryüzünü Yakan Çiy

Kim yanmışsa aşkın narınaYeryüzüne düşen çiyTam onun teriYanarak soğuyor dünya

Rüyasında halkın evi ateşe verilmişKendi yazıp kendi bozmuşlar öreniHaberimiz kalan sağlardan

Azledip var olmaktan, olanıYara giden her yol, sarp dağlardanGeçer ah geçer diyorlar, kardeşZindan geçer oradan daHer gün isiyle doğar kara bir güneşDünya fidanların nefesiyle tütsür deYalar yüzümüzü bir yalan çıplak daha

İsyanda o arkadaşlarBir bozgundan kaçıp saklanırlar derilerineÇıkaramaz o mağaradan, ne ateş ne dumanOturup pınarın sesiyle avunurlar sonraYaralarını yurlar birbirlerininKaf dağının rüzgarını paylaşırlarİbibikten bile güzel öten cemaliyle birlikte

Beri gel yüreğim, gel benimleSenden önce aşkın sınadıydıİzi kaldı kurumlarınAl bastı, bir ölüm daha doğdu çocuklar

Her şey geçerElbet soğur dünya, bu yangın bu dağlarToprak yumuşar, sonra buhar, sonra toz olurO kıyamet günler--den bu görüntülerElbet bir gün bir YaradılışKuramına tez olurGünler, o günler