Paranoya Kırlangıcım Paranoya

İnsan güneşle dünyanın arasındadırSenin sağında, benim solumdaHep ortasındadır ölümünDurur bir nefesle bir nefesarasında bir yerde, sabahla kaşamarasında herşeyi şaşırabilirYaprağa düşen yağmurduryapraktan düşen damlaNe yapabilir, rüzgarındanmerhamet dilemekten başka.

İnsan şaşırdıkçadelinir şüphe torbasızehirler gözü.

Seni var ya, inleyişinden tanırımkiminle öpüşsen duyarım sesiniteninin duygusu bulaşır, ateşi, kokusubacaklarının arasından ürperti

dudaklarına dolaşırseğirir damar gibi

İnsanla herkes arasında nahoş tecrübeKırlangıcın zamansız göç nedenidirO yüzden tizdir gagasından fışkıranBir daha dönmez yurduna.

Kalp, inleyişinden tanınırBir öpünce, bir de kırılınca.

Mamudu bana üç şiir verdi:Biri ters, biri düz, biri saçma