Mahmut Temizyürek

Geçti Yok Bir Şey

Geçti yok bir şey yineleyipyok bişey diyorum mırıltıyladuyduğumu sandığım sesleriyankılayarak geçiyor günlerbiraz daha bozuyorum dünyayıher haberden sonra… çıkabilsemdiyorum bu fanustan dağlargeçsem köroğlu havasıylaatlar ne rahvan çamlarne gölgeli nigar nehoştur şimdi kekik savuranrüzgâr karıncaladıkça genzinikurumuş dudaklarını verirgözeye sular o ılgım akışlaiçindeki çok beklemiş çığlığıyağmur içmiş dağlarda parsıpars ile karda kara karşı tipidetipiyle ancak… siste gemiler uzaktanuzaktan geçerken tayfası romdanmelankoliden birhoş bu çağdaduyulur mu çığlık coşucularındağdağasından sanırım bugüneo korku kaldı kapandığın bufanusta gel ki hemen geçmezufka çakılı her çağrıyı yutar siso sis ki katran siner neminden ağırbir kömürperde iner göze gönlehiç bir ses geçmiyorsa demekyalnızca yankıysa ne gelirelden geçti yok bir şeyyineleyip geçti yok bişeydiyeni duymaktan başka