Ramak Kalmıştı

Ramak kalmıştıGelmesine ölümünBir an bile değilÇıplak bir elBelirdi birdenbireGelip tuttu elimi

Günlere haftalaraYitik renkleriniKimdi bu geri verenİnsansal evreninO bitimsiz yazınaGerçekliğini geri veren kimdi

Ben ki ne olduğunuBilmediğim bir öfkeyleBoğulurdum sürekliHayatıma büyük bir açıkhavaKolyesi takmak içinYetti iki kol yetti

Küçücük bir harekettiUyurken bir okşayışYa da bir solukYüzümde gezinenYa da bir çiyOmuzuma yağmış

Alnıma geceleyinYaslanan bir alındıİki iri gözdü açılmışVe bir anda evet bir andaTüm evrende ne varsaDönüştü bir buğday tarlasına