Ramak Kalmıştı

Ramak kalmıştıGelmesine ölümünBir an bile değilÇıplak bir elBelirdi birdenbireGelip tuttu elimiGünlere haftalaraYitik renkleriniKimdi bu geri verenİnsansal evreninO bitimsiz yazınaGerçekliğini geri veren kimdiBen ki ne olduğunuBilmediğim bir öfkeyleBoğulurdum sürekliHayatıma büyük bir açıkhavaKolyesi takmak içinYetti iki kol yettiKüçücük bir harekettiUyurken bir okşayışYa da bir solukYüzümde gezinenYa da bir çiyOmuzuma yağmışAlnıma geceleyinYaslanan bir alındıİki iri gözdü açılmışVe bir anda evet bir andaTüm evrende ne varsaDönüştü bir buğday tarlasına