Ne Gelir Elimden

Ne gelir elimden Yaşamında insanlar vardıOnları sinekler gibi kovan elinseAyırt edemiyordu beni besbelliSöz verdim Ağzımda kalacak geçmiş zamanPek yavaş eritilmesi gereken bir pastil gibiSöz verdim Hiç konuşmayacağım geçmişiAma söz açmanın gereği var mı düşünüzde kemiren hayvandan siziKemirsin diye sizi duyuyor musun yüreğime vuran gagasınıSöz açmanın gereği var mı düşlerindeki insanlardanOrda yaşamında olsunlar diye kemirmek üzre beniO düşlerindeki insanlar o yabancılarBense kovdum kendimden senin soluğun senin soluman olmayan her bir şeyiHayınlık ettim senden önceki göğe senden önceki ilkyaza sevincime acılarıma benseHayınlık ettim senin uğrunda baş dönmesine rüzgâra kadınlaraTam bir sadakatsizlik umacısı olup çıktım senin içinTahta mobilya gibi javel suyundan geçirdim geçmişimiBütün rahatlığınla yemek yiyebilirsin bu masada senNe bardak izi var üzerinde ne şarap iziBak nasıl oyulmuşum unutuluşlaOyulup çizilip kırışıp delik deşik olmuşum unutuşlaYok artık bildiğim tek şey kendimdenCehennemim senin cehenneminÜstünde yara izlerinden başka damga yokSenin acı çektiğin yerdeBıçak derin iz açtı bende Çentik çentik oldumSenin acı çektiğin yerdeYalnız senin çektiğin acıyla dolu bütün belleğimYalnız seninle kanıyor bütün belleğimİşte ezik içinde dizlerinin dibinde seninHer şey bir yara bir delik çtı üstündeAyakkabındaki her çakılZavallı bitkin omuzunBirdenbire gecenin göz çukuruna çevrilen kurşun gözlerinBu akşamki haça gerilme bu bin dokuz yüz otuz sekiz yılındakiVe gövdenden daha çok ruhuna saplanan hançerCezasız kalan cellatların sana sözle ettikleri bu işkenceBugün de arada bir ettikleri benimse arada bir engel olamadığım işkenceGeçerken söylenen bir söz postaya atılmış bir mektupVe kolay öldürme aracı telefonAh sevgilim bir hiçten öyle çabuk yaralanan bir çocuk gibiBende geçer bu bendeDerin bir çizik açar kollarım boyunca derin bir çizik sinirlerim boyuncaVe ağzımda öldürme tadı bir tersine söz yüzündenBağışlamam seni sıyırıp geçen hiçbir şeyiVay haline seni ağlatan şeyinİçimi kıyım kaplar sana eller bir iş etmeye görsünBir tayfunla tıkanır sanki karnım kollarım göğsümÇılgınlığım ateşim kanım dipten kopan dalga gibi tümHaBaşkaları sevgilimSevmediler seni kin duyacak kadarÇatlayacak kadar gözbebekleriYitirecek kadar duyguyu rengi gündüzİyidir iyidir söz açmayacağım hiç bundanSaklayacağım hep öfkeyi ağzımdaÇiğniyorum geçmişi işte vahşi ağzımdaBu acılığı ben bu köpüğü ağzımdaAk ve kızıl ağzımdaPek yavaş eritilmesi gereken bir pastil gibiÇeviren: Sait Maden