İnanmıyorlar Bana

İnanmıyorlar bana inanmak istemiyorlarBoşuna yazıyorum dilim dişim tırnağımla kanımla kemanlarımlaBoşuna yazıyorum uyaklarımlaGecede dalların eski dilini bilmeyen biri gibiyimAsılmış suların üstündeKonuşmak kara dilin erkeğin ve kadınınBirbirine tutuşmuş iki ele yabancı biri gibi konuşmakKonuşmak mutluluğun çılgını gibiÖpücüklere benzemeyen sözcükler var yaİşte o sözcükleri yitirmiş bir ağzın dili ile konuşmakTüm bunlardan yakınan bir edayla konuşmak

Dolup taşıp ta sanki susmak istiyor gibiEy sözlerin ötesinde yetkin sesŞarkının yüceliği çığlığın çığlığıBir an geliyor nota ulaşılmaz seslerin şarkısını söylüyorKulak duymuyor artık yükseklerdeki müziğiİnanmıyorlar bana inanmak istemiyorlarBoşuna konuşuyorum ilkyaz'la ve orglarlaBoşuna konuşuyorum gökyüzünün tüm heceleriyleBilinen şeylerin özel orkestrasıylaVe sağır onikiliklerin bayağılığıylaBoşuna konuşuyorum barbar çalgılarlaBoşuna söylüyorum onu duvarlara vuran yumruğumlaBoşuna söylüyorum derebeyinin ormanlarını ateşe verir gibiboşuna söylüyorum onu savaş ilan eder gibiAlev yutan cambazın ağzındaki alev gibiİnanmak istemiyorlar bana Kendilerine benzer biriniyaratmışlar benden belki deBelki döküntülerini giydiriyorlar banaAlıp gezdiriyorlar beni kendileriyleDizelerimi söylüyorlar benzetip kendilerineDizelerim onlara tatlı şarkılar oluyorBiraz da onların satlık malıyım benBeklerken bir yol olmayıSözcüklerindeyim benOkul kitaplarındayımRezillik yapamam bu bana yasak

Boşuna haykırıyorum benSana aşık birinden başkası değilim diye