Bir Ben Biliyorum

Friedrich Nietzsche’yeBir ben biliyorumYorgun gözlerinin altındaki halkalarınEbem kuşağı olduğunu veİstediğinde yedi renk bakabileceğiniSiyah saçlarındaki akların aslındaHırçın dalgaların gelgitlerinden oluşanKöpüklerin bulaşığı olduğunuBir ben biliyorumYüreğinin severkenÖlmekten değil de öldürmekten korktuğu içinTir tir titrediğiniKayboluşlarında kendini bulupHer şeye yeniden başlama hevesiniYalnızlığının nasıl kursağında bıraktığınıBir ben biliyorumDağların eteklerine ziller takıpHızla doruklara kaçışından olduğunuRuhunun serin esintisininHayatın çarmıhınaYalpalarda çürüyen tahtalarınPaslı çivileriyle gerildiğiniBir ben biliyorumHer kundaklama sonrasıOrmanlarının zehriniBir hışımla genzine çektiğiniBu yangınlarlaCiğerinin de yandığınıYine de hiç ağlamadığınıBir ben biliyorumBu şehrin goncalarını bile sevmediğiniİnim inim inleyen gecelerindeDemlenemediğiniBir ben tanıyorumVe bir ben seviyorum adamım seni bu şehirde adam gibi...