Konstantinos Kavafis

Yaşlı Bir Adam

Gürültülü kahvenin içerlek odasındayaşlı bir adam, masada iki büklüm;önünde bir gazete, yapayalnız.

Sefil yaşlılığın ezikliği içindedüşünüyor, ne kadar az çıkardı hayatın tadınıgüçlü olduğu yıllar, yakışıklı,

Biliyor, nasıl yaşlandı; farkında, görüyor her şeyi,ama gençlik yılları daha dün gibigeliyor ona. Hayat ne kadar kısa, ne kadar!

Düşünüyor, Bilgelik denen şey nasıl da aldattı onu;nasıl hep güvendi - ne çılgınlık! -

"Yarın, bol bol zamanın var" diyen o yalancıya.

Dizginlediği coşkular geliyor aklına; gözden çıkardığıonca sevinç. Yitip gitmiş her fırsatŞimdi alay ediyor kafasız sağgörüsüyle

... Bunca düşünce, bunca anımsayışbaşını döndürüyor yaşlı adamın. Ve gidiyor gözlerikahvenin masasında iki büklüm.

Temalar