Konstantinos Kavafis

Duvarlar

Düşünmeden, acımadan, utanmadankocaman yüksek duvarlar ördüler dört yanıma.

Ve şimdi oturuyorum böyle yoksun her umuttan.Beynimi kemiriyor bu yazgı, hep bu var aklımda;

oysa yapacak bunca şey vardı dışarıda.Ah, önceden farketmedim örülürken duvarlar.

Ama ne duvarcıların gürültüsü, ne başka ses.Sezdirmeden, beni dünyanın dışında bıraktılar.

(1896)

Temalar