Kemalettin Kamu

Zaman İçinde

- 1 -

Gök uzak, yer uykuda,Yalnız değilim ama,Bir açık penceredenAy doluyor odama.İçim odam gibi loşÜrperiyor gecede,Şurada yatağım boş,Burada uykusuz ben.

- 2 -

Gök uzak, gün uykuda,Engin mesafelerle,Ay giriyor buluta..Sesler hatırlatıyorBana uzak-yakını.Durdurmak istiyorumSaatin tiktakını!

- 3 -

Ses yok, mesafe silik,Odamda varlığımınBütün tüyleri dimdik.Odamda iki kardeş,Bakıyor birbirine.Birisi can veriyor,Öbürünün yerine.Odamda iki kardeşBiri dün, biri yarın..

- 4 -

Dün koyu gölgeleriÜzüntülü bir ömrün;Beni bana benzeten,Bütün benim olan dün.Çağırınca ses verenDerin bir kuyu gibi,Yıkılmış kenarları,Çekilmiş suyu gibi.

Ve bu harabezarınYanıbaşında yarın,Gülüyor acı acı.Değil bana yabancıBu beyaz, temiz yüzünZiyneti olan hüzün.Taze çizgileriniYakından tanıyorum,Sesini eseriminSon beyti sanıyorum.

- 5 -

Ben su istemiyorumO karanlık kuyudan.Bana en unutulmazAcıları uyutanBir baş dönmesi lâzım.Ama kalbim duracakKapanacakmış ağzım.Ah ey hülyalarımınAynası gibi dümdüzBana gülümseyen yüz!Ey yazıma benzeyenBu yüzün çizgileri!

- 6 -

Odamda iki kardeş:Biri dün, biri yarın.Ve ben aralarındaBir köprüyüm onların...

Temalar