Kimsesizlik

Yıllardır ki bir kılıcım kapalı kında,Kimsesizlik dört yanımda bir duvar gibi;Muzdaribim bu duvarın dış tarafında,Şefkatine inandığım biri var gibi.

Sanıyorum saçlarımı okşuyor bir el,Kıpırdamak istemiyor göz kapaklarım;Yan odadan bir ince ses diyor gibi gel!Ve hakikat bırakıyor hülyamı yarım.

Gözlerimde parıltısı bakır bir tasın,Kulaklarım komşuların ayak sesinde;Varsın yine bir yudum su veren olmasın,Baş ucumda biri bana 'su yok' desin de!