İzmir Yollarında

Belki şimdi sana sonSözlerimi yazmadanGözlerim kapanacakBelki var daha beş onDakikalık bir zamanAnne, için yanacakMektubum okunurken.Lakin ölümün eliAlnıma dokunurkenBeliren bir emeliÇok görme bana sakın.Ben tanrıya en yakınBir yola sapıyorum.Milletimin uğrundaTürbemi yapıyorum.Düşündüm huzurundaEdebi bir akşamın.Düşündüm ki babamınDizi dibinde geçenYirmi iki senedenElimizde kalan ne?Sorarım sana anne!Madem ki gün gelecek,Herkes aynı meleğinÖnünde eğilecek.Niçin o güne değinÇan sesleri duyayım?Bugün de bir yarın da!Bırakın uyuyayımİzmir kapılarında.Anne, elveda artık!Şu iki üç asırlıkGecenin gündüzünüGörmeden gidiyorum.Ne beis var diyorumO günün seherindeSenin ince yüzünüGörüyor gibiyim ya!..Ey genç gecelerindeBeşiğimi bekleyen,Ediyorum emanetSeni Anadolu’ya.Sütünden ekmeğinden,Ne verdinse helal et.Söyle Hacer’e o daHakkını helal etsin.Gönülcüğü dilerseBaşka birine gitsin!Ben ermeden muradaEcel kırdı kolumuArtık beyhude yereBeklemesin yolumu.O ne anne, o güzel,Gözlerinden akan ne?Geri dönmedim diyeAğlıyor musun anne?