Sözcüklerle Çıkmak Unutkanlığın Karşısına

Bakarsınız, özetleyiverir bir tek sözcük,insanın bakışını bir savaşa.Dönüşür bir tek sözcüğe, bakarsınız,geçmişteki bir olayın bütün anlamı.Yıllar sonra, yeniden yazılmış,bir duvarda çıkar karşınıza.

Düşünürsünüz, küçümsenir gibi değil,bir tek sözcük deyip de hiçbiri;en az bir silah kadar yeri var kavgada.Sözcükler olmasa, bir zaferin işlevininasıl çarpıtırlardı tarih kitaplarında,ne ile süsleyip de yuttururlardı yalanı?

Anlarsınız, okurken yanlış bir şiiri,kendi sesinizle dirilttiğiniz düşmanne kadar köprü varsa, yaşamla aranızda,biliyor önce onları atmak gerektiğini,sözcüklerle kurulduğunu biliyor köprülerin,geçmiş serüvenleri bugüne bağlayan.

Öyleyse, dersiniz, ulaşmak yetmeznice kan ve acıdan sonra zafere,yapmak ve kazanmak kadar savaşısürdürmek de gerekir düşünce ve bilinçte,durmadan sürdürmek, çoğaltmak, tazelemeken köklü yorumdan en küçük anıya dek.