Dülger

Bakışın donup kalmış aşağıda,belli uçan kuşları görmediğin.Donup kalmış boşluktaki elinuzanırken ördüğün duvara.

Yürüyorlar kırlardan sokaklara,sımsıkı kapılardan içeridağlarda bekleyenler, kar altında,ilkyazın amansız sürgünleri.

Baş aşağı ediyorlar ne varsaçarşılar, sunaklar, pazaryerleri.Toprağın horlanmış onuruyladenize döküyorlar kenti.

Bakıyorsun ördüğü ellerininduvar değil koskoca bir dünya.Hazır başka kentleri de yıkmayayeniden kurmak için yüreğin.