Aylı Karanlık

saklı tuttun saklı tutmanı sevdimen karanlığa açılan kapını sevdimyüzümü döndürmek için az mıdenizler dalgalar az mı yangınlar bulutlargeldi savruldu üstüme geldi yıkıldı

bir nice batık taşlara gemilerimyıkılmış ağaçlara bir nice gölgeleregemilerim dedim beni alır götürüronun kıyısına bırakır onun ülkesinekoskoca bir uykunun ardındabir ormanın ardında karıncaların

olmadı mı en çok onu sevdimsaçlarını kurutmaya yaz güneşiolmadı mı ellerini sevdim gülüşleriniateşler yaktım ısındım karanlığındayoluma çıktıkça gözlerinin akşamıne ürkek ne büyük olduklarının akşamı

sevdim çağrıladım ben seni gecelergünler yalnız olduğumun kıyılarındaaydınlığı sürüp giderken yan yana gelmelerindedim elleri kimbilir kimin elindesaçları dudakları kimbilir kimin