Gelin Der Ki Ben Yaylaya Göçeyim

Gelin der ki ben yaylaya göçeyimPınarlardan soğuk sular içeyimYare karşı ak göğsümü açayımAç göğsümü yar gayrı sen açındı

Gelinin yüzünde ipek duvaklarHani adadığın bunca adaklarSultani kiraza benzer dudaklarKirazlar da yetişmiş deşirindi

Evinin önünden yürüdüm yoldanDoğrulup baktım da ar ettim eldenYanakları farksız kırmızı güldenKırmızı goncam gayrı açılındı

İnip gider şu bahçenin düzüneHalka halka sürme çekmiş gözüneGelin oldum diye bakmaz yüzümeYüzünü bari tenhada açındı

Havalandı gönül yüksek uçtuSevdiğim görüp kaydı coştuMerhamet sahibi gerdanın açtıSıçradı da canı tenim alındı

Her adam ne bilir aşkın halindenBülbül vazgeçer mi gonca gülündenŞeker şerbet damlar tatlı dilindenGeçti dilber şu yolları dolandı

Yiğit eğlencesi güzelin genciCefayı çok eder dilberlerin dinciSelvidir boyu dişleri inciAptal oldu gene gönlüm delindi

Karac'oğlan halimi kimse bilmezHer güzel de öğmeye layık olmazBu yalan dünyadır ki giden gelmezHep gidenler şu toprağa belendi