Gönülüme Ben Dedim Ki Kandesin

Gönülüme ben dedim ki kandesinGamzesinün oklarıyla kandasın

Gîsusiyle bende düşdüm dir gönülDidüm ana n’ ola çünki bendesin

N’ ola öpdüm gözüme sürdüm seniSen dahi ‘ âlemde bir tur-vendesin

Bendesin sen bendeyim ben tapunaBendeyim ben niçe ki sen bendesin

Gözlerüm giryân ü biryândur gönülLeblerün şekker özün pür-handesin