Ruhumun Oğlu

Ey ruhumun oğlu!Her yerde dalgalanıyorsun,Gece fırtınalarının dalgalarınıŞafakla yatıştırıyorsun.Fakat acı günlerin köpüğüBulanık ve ağırFırlatıyor seni yenidenGecelerimin diplerine...Sen, ruhumunArdına kadar açıkEn gizli yerlerineSevgiyle bekçilik ediyorsun;Koruyorsun onuBütün saldırılara karşı.Ne zamanBir an için gitmen gerekseSıkıntılarHızla yöneliyor içime.Fakat senKaranlık eşikteAçarak beyaz, geniş kanatlarınıOnu engelliyorsun.Bir şafak aydınlığıylaİyileştiriyorsun gecenin acılarını,Karşılıyorsun beniSabahın dalgalarında.Beni ağır uykumdan kaldıranŞafağın parlaklığı değilSenin ellerinin dokunuşudurYastığıma kadar ulaşan...Varsın herkesSenin burada olmadığını söylesin,Desinler kiSen uzak bir ülkedesin;Ah, nasıl da aptallar,Haksızlar nasıl da!Ruhun benimledirSen benimlesin;Onlar içinseSadece bir gölgesin;Onlar, bir gölgeye sahipler.Uçup geliyor uzaktanÇevik kanatlarında rüzgarınYakıcı parıltısıylaSenin her bakışın.Onunla ısınıyorumVe sevinçle donanarakTopluyorum hasadınıAydınlık bakışlarının.Sen onları gecenin sessizliğindeYıldızlar gibi saçıyorsun,Her yerde dalgalanıyorsunEy ruhumun oğlu!

Çeviren: Ataol BEHRAMOĞLU