Nasıl Doğuyorsa Çölde Palmiyeler

Nasıl doğuyorsa çölde palmiyelerNasıl bitiyorsa tuzlu denizlerin kıyısında gül,İşte öyle acılarımdan çıkıyor şiirlerim,Gürültülü, tutkulu, kokulu.Nasıl, denizlerin, yeşil dalgaların üstünde,Yelkeni yırtılmış, direği kırılmış, yamacıYırtıcı suya açılmış.Rüzgârlarla öfkeli savaşının ardından,Gururlu gemi sürdürüyorsa yolculuğunu.

Dehşet! Dehşet! Dünyada ve denizdeYalnızca gıcırtılar, taşkın öfkeler, sisler ve gözyaşları varVe koparılmış tepeler boşlukta dönüyorlar;Ovalar ve göller taşkın ırmaklar olmuşDenizlere dökülüyorlar.Kalabalık bir denizci halkRahatça doldurur her uçurumu.

Gökyüzünde yıldızlar sönüyor;Dönen, gölgede sarsılan rüzgârlarKaçıyor, açılıyor ve birbirlerine çarparak,Çatırtıyla yuvarlanarak,Dağların çukurlarına düşüyorlar; bulutlardaYıldızlar çıldırmışlar, alev saçıyorlar birbirlerine.

Ve sonra, gülüyor güneş; toprakta ve denizdeRahat bir düğün aydınlığı parıldıyor.Ah! Bu zorlu fırtına bolluk getirsin, arıtsın!Mavi gökyüzünden, dev tüllere sarınmış iniyorlarDizginsiz rüzgârların parçalanmış paltolarıYüce fırtınada yıpranmışVe iyileştikten çok sonra daHâlâ kırmızı kalır her yaranın dudakları.Ve şimdi onu bir beşik yumuşaklığıyla sallayandalgalarlaBir çocuk gibi eğlenmeye, oynaşmaya koyulur gemi.

-Göklerde Eriyip Gitmek İsterdim-

Çeviri: Okay Gönensin