İki Yurt

İki yurdum var benim: Küba ve gece.İkisi de bir sayılır aslında. YiterkenGüneşin görkemi, KübaÜzgün bir dul gibidirUzun örtüleri içinde, suskun, elinde karanfil.Bilirim ne olduğunu elinde ürperenBu kanlı karanfilin! BomboşGöğüs kafesim, bomboş, paramparçaİçinde yüreğimin çırpındığı. VaktidirÖlüme gitmenin. Uygundur geceElvedalara. Işık engeller bizi.Sözler de. Evrenİnsandan daha ustadır konuşmada.

Bayrak gibiKavgaya çağıran bir bayrak gibiIşıldıyor kızıl alevi mumun, açıyorumPencereleri. Daralıyor yüreğim.Küba, dul Küba, göğü karartanBir bulut gibi sessizce geçiyorKopararak yapraklarını karanfilin.

Çeviri: Ataol BEHRAMOĞLU