Benim Şövalyem

Sabahları oğlumMinicik oğulcuğumKocaman bir öpücükleUyandırırdı beni.Sonra bir atlı gibiOtururdu göğsümeDizgin yerineTutup saçlarımı

O, sarhoş olurdu mutluluktanBen mutluluktan sarhoş olurdum.Şövalye, beniMahmuzlardı bağırışlarlaAh, o şirin mahmuzlarİki tazecik ayaktı.Ah, nasıl da gülerdiMutlu şövalyem benim!Nasıl da öperdim benTek bir öpücüğe sığanO iki ayakçığı!

Çeviren: Ataol BEHRAMOĞLU