Jorge Luis Borges

Ephialtes

Düşler var düşün ardında.Her geceYitip gitmek isterim karanlık sulardaÜstümden gündüzü yıkayan, ama bu katıksızSular altında, bize en sonuncu Hiçliği sunanEdepsiz harikanın nabzı atıyor bu hüzünlü saatte.Bambaşka yüzümü yansıtan ayna olabilir.Bir dolambacın git gide büyüyen tutukevi olabilir.Bir bahçe olabilir.hep bu karabasandır.Dehşeti başka dünyalardanAdı konulmayan bir şey.Bana ulaşır söylencelerin ve sislerin dününden;Tiksinilen imge retinaya yapışır kalırLekeler uykusuzluğu tıpkı gölgeyi alçalttığı gibi.Neden boy verir benden bedenim dinlerkenve gönlüm kalmışken yapayanlız, şu ahmak gül?