Bir Kör

Ne zaman aynadaki yüze baksam,bilmiyorum hangi yüz bana bakıyor;bilmiyorum hangi yaşlı yüz sessizceve bezgin bir öfkeyle kendi imgesini arıyor.Karanlığımda yavaşça görünmeyen çizgilerimiaraştırıyorum ellerimle. Bir kıvılcımın ışığısızıyor içime. Saçlarını tanıyorum,külrengi, hatta altın sarısı olan.Gene söylüyorum yalnızca boş ve yapayyanlarını yitirdim eşyanın.Bu soylu sözler Milton’un bilgeliği,ama ben gene de harfleri ve gülleri düşünüyorum.düşünüyorum ki görebilseydim yüzümün çizgilerini,bilebilirdim kim olduğunu bu benzersiz akşamda.