1972

Şimdiden geçip gitmekte olan geleceğinişe yaramaz, belirsiz ve bulanık,bir boşyücelikten tekrarı, uzayıp gidenbir aynalar koridoru olacağından korktum,Ve bu düşten önceki yarı aydınlıktayalvardım adlarını bilmediğim tanrılarımagünlerime bir şey yada birini göndersinler diye.Onlarda gönderdiler.Bir yudumdu atalarımyasaklara karşın, açlık ve yoksulluk içinde,savaşlarda kendilerini ona adamışardı.İşte bir kez daha karşımdaydı o çekici tehlike.Oysa zamanın unutmadığı dizelerimde övdüğümo hayalet koruyucularından biri değildim.Yetmişini tamamlamış kör bir adamdım benÖlüm kokan bir hastane köşesinde,Can çekişen insanlar arasındagöğsüne yediği iki kurşunla ölenDoğulu Francisco Borges değilim;Ama şimdi saldırıya uramış yurdum bendenkılıcın savaşla ilgili hünerinden uzakbilgiçlik taslayan beceriksiz kalemimlebir destanın ayrıntıların toplayıpkendi yerimi belirtmemi istiyor.Ben deonu yapıyorum...