Prometheus

karart göklerini Zeus,duman duman bulutlarla;diken başlarını yolan çocuk gibi deoyna meşelerin, dağların doruklarıyla.ama benim dünyama dokunamazsın,ne senin yapmadığın kulübemene de ateşini kıskandığın ocağıma.

şu evrende siz tanrılardandaha zavallısı var mı bilmem:kurban vergileridua üfürükleriyle beslenirhaşmetli varlığınız zar zor.size umut bağlayan budalalar,çocuklar, dilenciler olmasayok olur giderdiniz çoktan.

ben de bir çocukkenne yapacağımı bilmez oluncaçevirirdim güneşe doğrugörmediğini gören gözlerimi;yakarışımı dinleyecekbir kulak varmış gibi yukarda;varmış gibi derdimle dertlenecekbenimkine benzer bir yürek yukarda.

azgın devlere karşı kim yardım etti bana?kim kurtardı beni ölümden,kim kurtardı kölelikten?şu benim yüreğim değil mi,kutsal bir ateşle yanan yüreğim,her işi başarmış olan?o değil mi coşup taşarak,yukarda uyuyanı aldatarakbaşımı beladan kurtaran?

benim seni kutlamam mı gerek? niçin?hiç derdine derman oldun mu senderdine derman bulamayanın?gözyaşını sildin mi hiçbaşı darda olanların?kim adam etti beni?güçlüler güçlüsü zamanve önü sonu gelmeyen kader, değil mi?onlar değil misenin de benim de efendilerimiz..?

sen yoksa beniyaşamaktan bıkar mı sandın?kaçak çöllere giderim mi sandınaçmıyor diyebütün düş tomurcukları?bak işte, yerli yerimdeyim;insanlar yetiştiriyorum bana benzer;bütün bir kuşak benim gibi,acılara katlanacak, ağlayacak,gülecek, sevinecek,ve aldırış etmeyecek sanabenim gibi!

Çeviren: Sabahattin Eyüboğlu