Ormanda Yürüyordum

Ormanda yürüyordumÖylesine ve kendimceVe hiçbir şey aramamakİşte buydu niyetim.

Sonra gölgeler arasındaBir çiçekçik gördüm,Yıldız gibi parıldayan,Bir göz gibi gülümseyen.

Yerinden koparmak isterken onu,İncecikten bana:Solup ölmemi istiyorsun.Tutup kopararak beni? deyiverdi.

Onu kökleriyle birlikte,Hiç incitmeden çıkarıp,Güzel evin başındaki,Büyük bahçeye taşıdım.

Büyük sakin bahçede,Ektim onu yeniden.Şimdi o küçük, güzel çiçekBüyüyor durmadan, çiçek açıp, gülerek.