Mutluluk Veren Hasret

Kimseye değil bunu, bilgelere söyleÇünkü alay eder kalabalık durmadan;Övmek istediğim de hayatla doluBir alev ölümüyle yanmaya hasret duyan.

Sana varlık veren, senin varlık verdiğinO serin sevgi gecelerinde,Mumlar aydınlatınca odayı, sessizceBir yabancı duygu çöker üstüne.

Örtünüp kalmazsın sen de o zamanKoyu gölgesinde karanlığın.En yüce maksatla birleşmek içinyeni bir istekle dolar varlığın.

Ve hiçbir uzaklık güç gelmez sanaUçarak ve bağlı, gelir koşarakiçinde ışığa duyduğun hasretleÖlürsün, ey kelebek, sen de yanarak!

Ama duymadığın müddetçe bunu,Bu öl ve ol'u her gün içinde,Bil ki bir kara konuksun yalnızSen de karanlık dünya yüzünde.

Çeviri: Selahattin Batu