İnsanlığın Sınırları

Eğer o eskiMübarek Tanrı,Devrilip dönenBulutlar üstündenMutlu şimşeklerSerperse yere;Kalbimde çocuksuBir bağ ve korku,Öperim sarılıpEteklerini.

Çünkü bir insanMutlu TanrılarlaÖlçmesin kendini.Kalkıp yerindenDeğerse başıylaYıldızlı göklere,Kurtulur ayağıBastığı topraktanEğlenir yel, bulutBu hevesiyle.

Fakat o, kemiğiEtiyle yiğitçe,Durarak basarsaBu sağlam yapılıDünyanın böğrüne;Yetişmez o zamanBenzetmek kendiniBir asma dalınaYahut meşeye

Nedir ayıranTanrıyı kişiden?Sayısız dalgalar,Durmadan değişen,Ölümsüz bir akış:Bir dalga kaldırır,Bir dalga yok ederVe bizi batırır.

Küçücük bir çemberSınırlar bu ömrü.Sayısız nesillerDurmadan dizilirDaima var olanBu sonsuz zincire.

Çeviri: Selâhattin BATU